6.19.2009

sünnet derdi beni gerdi

anneler çok şey ifade ediyorlar bu dünyada..
hani çok şey ama..
çok fazla şey..
herşeyin çoğu yani..
bir kere neyin aşırısını arasan onlarda var..
çok duygusal olabiliyorlar..
gereksiz duygusal..
çok saçma alt tarafı ç.k işte ucunu kesiyorsun..
ameliyat olduğumda ben bakamam diyip bütün tamponlarımı ve bandajlarımı kendim (kan tuttuğu halde) değiştirdiğimi pansumanımı yapıp temizlediğimi hatırlıyorum..kimse ağlamıyordu..
sıkıldım..gereksiz..sanırım ben ilerde oğlum falan olursa direk bebekken halleder bu kadar "alaturka" işlerine de girmezdim..üşenirdim..ayrıca ne gerek var..kim uğraşıcak???**
dıdık dıdık akrabalar falan..
üstelik hepsi fesat..adam gibi sevdiğim akraba da değil gelen tayfa..
yemek koyunca önüne yüzüne tüküren tipten insanlar..
demeyin şimdi bana gelenek görenek hede höde ben gelemiyorum böyle şeylere..
evde yalnızken çalan kapıya telefona bile bakmam ki ben..
ne dersen de..yabaniyim evet..gıcığım yerine göre evet belki..ama BANA NE..SANA NE..
bilmiyorum belki de ben çok negatif yaklaşıyor olabilirim..umrumda değil "büyüyünce fikrin değişir" gibi bişeyler duymak istemiyorum..
şu diyalog tüm duygularımı anlatmaya yeter sanırım..(hah bak canlandır bi kafanda)
anne- (üüüühüüü)..
hazal- ağlama anne hepsini kesmiyorlarmış(pis pis güler)..
neyse sonuçta ç.k işte..
erkeklik falan yalan..her sünnet yaptıran erkek adam olsaydı dünya daha güzel bir yer olabilirdi..bu toplum falan..
ben mesela ilk büyüdüğümün kanıtını dehşet içinde eteğimde gördüğümde düğün falan yapmadık..
birşeyim eksilmedi bir çok erkekten daha delikanlıyım belki..
hahah (ben delikanlılık ve aynı cümle!sevdim)..
gerek yoktu ama mutluyum şahsen..
hayat bir garip..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder