9.02.2009

ellerinle yaktığın ormanları gözyaşınla söndüremezsin..

güzel laf değil mi..
başlık olmak için çok uygun..
aslında çığlığımız olması lazım..
sinirliyim..çünkü çok fazla aptal insan var..
evet belki sen de aptalsın..
-o-
hava sıcak, tatilimin son günü ve ben denize giriyorum..bir süre sonra sinek sürüsü gibi geçen helikopterler, ben mutlu mutlu yüzerken denizden su taşıyorlar..hızlıca geçiyorlar..vakit kaybetmeden..
keyfim kaçıyor denizden fırlayıp çıkıyorum..
babam belki tatbikattır diyor..
biraz rahatlıyorum..
ertesi gün sabah erkenden yola çıkıyoruz..eve dönüyorum..
içim acıyor..tepeleri açık yeşil(bir ağaç ne kadar açık yeşil renkteyse o kadar gençtir) ve diğer tüm yeşil tonlarıyla dolu onca ağaç..
gövdeleri kömür haline gelmiş..
gözlerim doluyor..dün vızır vızır uçan helikopterler geliyor gözümün önüne..
biraz daha ilerliyoruz..bir tabela ve üzerinde ellerinle yaktığın ormanı gözyaşınla söndüremezsin yazıyor..
tokat gibi iniyor tokat!!
gözyaşlarımı nasıl sildiğimi hatırlamıyorum..
içim acıyor ama ağlamayı kesiyorum..
ağlayamıyorum, donup kalıyorum çünkü..
birileri yazıyor, birileri haklı..
biz millet olarak ağlamayı çok seviyoruz..
peki ben de dahil kaçımız sevdiğimiz o yeşil manzaralar için birşeyler yapıyor!?
biz ağlarsak dünyayı kim kurtarıcak..
biz zırlar ve unutursak halimiz nolucak..
o zaman bize kim ağlıycak..
aptalız biz aptal..vurdumduymaz değil aptalız..daha küçücükken kitaplarda yazan ormanı sev ormanı koru nâralarıyla büyüdüğümüz halde..doğruları bildiğimiz halde..uygulamaktan aciz, tembel, umursamaz bir millet olduğumuz için aptalız..
biryerlerden bir süpermen çıksa da bizi kurtarsa dediğimiz için aptalız..
vurdumduymazlık neymiş biliyor musunuz..
hayvanlardan olan farkımızı kullanmamak vurdumduymazlıkmış..aptallığımız onun sonucu ve sürekli ağlayan biz de gözyaşlarımızın esiriymişiz..
bu kadar..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder