6.23.2010

hazırlanmak için


bazen o kadar küçük, amaçsız ve cahil hissediyorum ki kendimi
o rahat, kendinden emin gözüken, neşeli, tazecik 19 yaşında görünürken ben,
kafasının arka odalarında biryerlerde
kendisiyle kavga eden bir kız çocuğu olduğumu bilmiyorlar,
göremiyorlar bile.
insan çoğalarak, artarak büyümeli ya destekle ya da yalnız.

ben bana katıcak herşeyi, hepsini istiyorum
ve anladım ki
insanın çıldırmamak için bi klavuza gereksinimi ciddi anlamda gerçek bazen

tüm sorun klavuzunun nasıl bir otorite olucağı
bilinçaltına yerleştirilen doğruluk zincirlerini zorlarsan,
ufak da olsa ne istediğin hakkında bir fikir sahibi oluyorsun
ve şansın yaver giderse buluyorsun da sanırım.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder