8.09.2010

aslında tam da dışarıdan gözüktüğü kadar mükemmeliz

çünkü insanlar sizi küçümserler,
ideallerinizi anlamazlar
çünkü işlerine gelmez.
sizi bahçeye bağladıkları köpekten farksız görürler
çünkü
ne istediğiniz, mutluluğunuz önemli değildir,

sadece,
sorun çıkarmadan,
bir an kendi hayatınızı kurup defolup gitmenizdir asıl önemli olan
ve
yaşınızı size karşı bir silah olarak kullanırlar.
kavgasını vermekse ,
tıpkı deli olduğunuzu haykıran bir güruha,
"ben deli değilim"
diye cevap vermenize benzer.

sigorta reklamları bile daha güven vericiyken,
evde bir destek,
bir reis,
bir güç olduğunu savunurlar,
oysaki karşınızdaki bi bok değildir.

bunlar ne şahane yalanlardır.
siz sadece biraz daha olduğunuz yere sinin diye,
biraz daha susun diye,
idare edin ve sorun çıkarmadan büyümeye devam edin diye.


konuşucak(!) insanlar bulduğunuzda sonuçlar hayal kırıklığı olabilir.
halbuki ne çabuk unuturlar,
kendileri bugün hırsları ve idaelleriyle o arabanın,
o evin,
o kariyerin,
o hayatın sahibidirler.
ve aslen,
onların egoları sayesinde bazılarımız bugün bu bokun içinde yüzüp,
varlık içinde yokluk çekmektedir.


benimse,
bu dünyanın götüne dinamit sokup patlatıcak kapasitem var.
bunu yapıcak cesaretim de var.
bi vizyonum ve ideallerim de var.
yalnızca param yok.
hem de hiç yok.

ama master hayalleri kurarken,
ailemin
iki kolontor komşu uğruna hayallerimden ve cep harçlığımdan
tasarruf etmesine izin vermeye de niyetim yok.

eğer bu olucaksa şimdiden kendi yolumu çizmeye de varım.


kaldı ki,

"benim üzerimde bir evim ve iki arabam var,
çalışmak zorunda olanlar devam etsin,
ben mecbur değilim"

dedi.

"iki çocuğum.." demedi.

haklı
"onun bir evi ve iki arabası var
ve
hiçbir mecburiyeti yok."

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder